Maandag 4 mei 2009
We zijn alweer bijna 11 weken terug in Nederland, maar nog steeds volop bezig met Indonesië. En we hebben goed nieuws!
Onze eerste week van de reis zaten we op Sumatra. Hier hebben wij de materialen aangeschaft
voor een naai-
Afgelopen 31 maart hebben wij Saskia&Sugianto kunnen vertellen dat Stichting KeT de totale financiering rond heeft gekregen en dat de bouw kon beginnen. Inmiddels is ongeveer 75% van de bouw van het educatiecentrum af!
Vanuit Sumatra:
Super bedankt, heerlijk en ontzettend nodig!
Saskia, Sugianto & kids
En Stichting KeT gaat meer doen....
Naar het weeshuis Bukit Kasih op Java gaan wij maandelijks een bedrag overmaken voor rijst, melk, etc. Dit in ieder geval voor een periode van zes maanden. Na deze periode gaan we kijken of we hun voor langere tijd deze structurele hulp kunnen bieden.
Op Bali in het Eco Learning Park is de bouw begonnen van het leslokaal tbv workshops, seminars en presentaties aan vooral scholen om ze meer bewust te maken van het milieu en de mogelijkheden die de natuur te bieden heeft.
Namens het team van R.O.L.E.:
Thank you once again for making this all possible, it's great to see it all coming together!
Warmest Regards from the team at Role
Maandag 16 februari 2009
Onze laatste dag op Bali is aangebroken. Gelukkig hebben
we hier ook nog iets kunnen betekenen.
Omdat Natasja zelf pas 1,5 maand op Bali zit,
staat het plan rondom het mobiel onderwijs nog in de kinderschoenen, en is ze nog
bezig om de juiste locaties te vinden. Ze geeft al wel les op 2 scholen en in een
weeshuis. Wij hebben deze locaties bezocht en een les van Natasja bijgewoond. Om
haar verder te helpen, hebben wij nog meer lesmaterialen aangeschaft in de vorm van
lees-
Verder zijn wij via via in contact gekomen met the
R.O.L.E. foundation. R.O.L.E. staat voor Rivers, Oceans, Lands and Ecology. Dit is
een stichting, die jong-
Het idee erachter is dat deze vrouwen hun vaardigheden ook thuis kunnen
gaan toepassen, te denken valt aan het aanleggen van een moestuin of het kweken van
slakken, die aan de restaurants in de buurt kunnen worden verkocht.
Ze hebben een
groot terrein tot hun beschikking op een schitterende locatie net buiten de stad
Nusa Dua. Het is de bedoeling dat dit terrein ook opengesteld gaat worden voor het
publiek. Zo gaan ze water-
R.O.L.E. hebben
wij geholpen door het financieren van een leslokaal. Dit leslokaal gaat gebruikt
worden voor het geven van workshops, seminars en presentaties aan scholen en bedrijven.
Op deze manier willen ze met name scholen meer bewust maken van het milieu en de
mogelijkheden die de natuur te bieden heeft. Te denken valt aan zonne-
American
Express heeft, na onze donatie, ook toegezegd een klaslokaal te gaan financieren.
En zo gaat het balletje rollen!
Voor meer informatie verwijzen wij jullie graag door
naar hun website: www.rolefoundation.org.
Deze reis zit er alweer bijna op. We hebben
nog steeds contact met de projecten op Sumatra en Java. Hier gaan wij vanuit Nederland
zeker nog iets voor doen. Hierover volgt snel meer, dus hou deze site nog even in
de gaten. En beloofd is beloofd, ook de foto's zullen we snel plaatsen...
Maandag 2 februari 2009
Java hebben we achter ons gelaten, en we zitten nu op Bali.
Maar onze gedachten gaan nog vaak terug naar het weeshuis in Surabaya, Java. Hier hebben we gelukkig heel wat voor de kindjes kunnen doen. Op dinsdag 27 februari werden de spullen die wij hadden aangeschaft geleverd. Voor de kinderen al een hele leuke dag, want er gebeurd normaal gesproken niet zoveel in het weeshuis. Terwijl de stapelbedden werden geleverd en in elkaar werden gezet, hebben wij samen met de kinderen het speelgoed en de knutselspullen uitgepakt en in gebruik genomen. Hoe blij ze al zijn met een bal, ongelofelijk. En na een potje lummelen lekker met z'n allen knutselen en lezen aan de nieuwe tafel.
Inmiddels was ons ook duidelijk geworden dat (gelukkig) niet alles is wat het lijkt. Het jongetje met de hazelip en het open gehemelte, zijn naam is Moel, blijkt niet te zijn verstoten door zijn familie. Hij woont samen met zijn ouders en 2 jongere zusjes in het weeshuis. Voordat ze in het weeshuis terecht kwamen, woonden ze in een hutje op een rijstveld. Ze hadden werkelijk helemaal niks... De vader van het gezin is begonnen aan het opknappen van de bovenverdieping van het weeshuis en de moeder helpt met de dagelijkse verzorging van de kinderen. Zo kan het dus ook...gelukkig.
Toen wij na het knutselen gingen kijken in de slaapkamer, stonden daar 10 stapelbedden; in elkaar gezet door de mannen en al helemaal opgemaakt door de vrouwen. De kinderen waren al op de bedden geklommen en hun slaapplekje aan het uitzoeken en opeisen. Onze taak zat erop. Maar toch nog niet helemaal. Er is maandelijks niet genoeg geld om alle kinderen te voorzien van eten, drinken en babymelk. Zodra wij terug zijn in Nederland gaan wij kijken hoe wij dit weeshuis maandelijks kunnen gaan ondersteunen in deze eerste levensbehoeftes. Deze kinderen hebben een speciaal plekje in ons hart en we gaan ons uiterste best doen om ze te blijven helpen.
Hier op Bali hebben we nog geen geschikt project gevonden. Het werk wat Natasja en haar stichting hier doet staat nog in de kinderschoenen, en hier kunnen we op dit moment niet meer doen dan het aanschaffen van lesmateriaal wat Natasja tijdens de lessen in de dorpen hard nodig heeft. Daarnaast helpen wij Natasja bij de voorbereidingen op deze lessen. Maar we blijven zoeken en we hebben al veel tips gekregen. Er zit vast iets bij waar Stichting KeT een steentje aan kan bijdragen.
Blijf ons dus volgen, onze missie op Bali wordt zo goed als zeker vervolgd....
vrijdag 23 januari 2009
En inmiddels zitten we op Java, Surabaya.
Hier zijn we gisteren met de assistente van Gaby op pad gegaan. We hebben eerst een schooltje, in een arm dorp zo'n twee uur rijden van Surabaya, bezocht. De school bestaat uit twee bebouwtjes waarvan er een op instorten staat. Zo'n 25 kinderen krijgen hier les. Dit is te weinig voor de overheid om ze financieel te ondersteunen. Dit is onbegrijpelijk. Ieder kind heeft toch recht op onderwijs en kans op een beter bestaan!
Er moet echter te veel gebeuren wat voor ons helaas niet mogelijk is...
Vervolgens hebben we een weeshuis bezocht hier in de stad. Hier wonen tot nu toe 13 kinderen in de leeftijd van ongeveer 1 tot 16 jaar. Met alle weinige middelen die ze hebben proberen ze deze kinderen onderdak, eten&drinken, kleding en extra lessen te geven buiten de gewone school om waar ze gelukkig naar toe kunnen.
Dit was echt hartverscheurend!
Het is een grote woning die bestaat uit twee verdiepingen. De begane grond hebben
ze onlangs opgeknapt en hier hebben ze een computerklasje ingericht en een leslokaal
met gedoneerde spullen. De keuken is redelijk ingericht en is voorzien van de basis
zoals gasfornuis, koelkast, pannen, servies, etc. Verder hebben ze twee slaapzalen,
met maar twee 2-
Met de bovenverdieping kunnen ze niets, omdat deze nog niet gerenoveerd is. Ze hebben deze ruimte gelukkig ook nog niet nodig.
Een verhaal heeft ons erg aangegrepen... Het is het levensverhaal van Lukas, een jongetje van ongeveer drie jaar oud...
Drie maanden geleden is Lukas (deze naam hebben ze hem gegeven omdat hij in het begin steeds 'luu,luu' zei) door zijn ouders letterlijk bij het vuilnis gezet. Zwaar ondervoed, mishandeld en vol met littekens (oa op zijn hoofdje) is hij daar achtergelaten. Op zijn rug zat een briefje waarop de ouders vroegen om hem naar het weeshuis te brengen waar hij nu ook zit. En waarom?! Lukas is geboren met een hazelip. Hier is een kindje met een handicap te vaak nog steeds een schande. Voor zover ze het kunnen achterhalen hebben ze Lukas al die tijd vastgebonden (dit kunnen ze oa zien aan de verwondingen die hij heeft om zijn polsen) en opgesloten in een kamertje. Tot de dag kwam dat ze toch maar besloten om hem gewoonweg maar weg te gooien.
Inmiddels is Lukas geopereerd mede dankzij de organisatie Tulp, een organisatie die kinderen laat opereren met hazelipjes. Hij loopt vrolijk (voor zover je vrolijk kunt zijn na zo'n leventje) rond en gaat hopelijk een mooi leven tegemoet!
Een ander kindje wat daar woont heeft ook een hazelip (ernstige vorm) en kan ook mede dankzij de organistie Tulp geopereerd worden. Het is een hartstikke vrolijk en levendig mannetje, maar kan op dit moment nog niet geopereerd worden omdat hij ondervoed is en eerst aan moet komen om sterk genoeg te zijn om de operatie te doorstaan. Dat heeft voor de oprichter van het weeshuis echt prioriteit.
Jullie begrijpen dat wij graag iets voor deze kinderen willen doen.
Zij zijn op dit moment erg geholpen met bedden/matrassen/dekens/enzo. Morgen zullen
wij dan ook op pad gaan om deze dingen voor hun te gaan kopen. Ook willen we een
soort van knutsel/speelhoek voor ze in gaan richten met wat eenvoudig speelgoed zoals
een voetbal, stiften en kleurboekjes. Lesmateriaal (denk aan schriften, pennen, leerplaten)
zullen we ook gaan aanschaffen.
Verder gaan we, samen met Gaby, kijken hoe wij hun
voorlopig kunnen helpen met rijst en babymelk. Iets wat ze wel hebben, maar bijna
niet genoeg.
We hebben al veel gezien en meegemaakt en denken steeds 'het kan niet
erger'. Toch wel...
zondag 18 januari 2009
Afgelopen zondag zijn we aangekomen op Sumatra in Bukit Lawang en werden we meer dan gastvrij ontvangen door Saskia&Sugianto. We waren alletwee sprakeloos toen we zagen wat zij het afgelopen jaar hebben neergezet. Wat een geweldig t(e)huis! We kregen meteen een rondleiding en zij vertelden erg enthousiast over hoe het allemaal begonnen is, hun ideeen, de plannen, maar ook de moeilijkheden en tegenvallers. Het opzetten van zo'n kindertehuis in een land als Indonesie is niet altijd even makkelijk. Maar ze gaan door en hebben al ontzettend veel bereikt in korte tijd.
Zo hebben zij het volgende laten bouwen: Een groot huis met een gezamelijke huiskamer, zes slaapkamers (allen met badkamer), een keuken, een washok, een leslokaal en een computerlokaal/bibliotheek. Ook hebben ze een kantoor en prive vertrek (bestaande uit een slaapkamer en badkamer) laten maken voor hun zelf zodat zij er altijd zijn voor de kinderen.
Daarnaast hebben ze nog een grote tuin waar ze eigen fruit enzo verbouwen en een
hoop beesten houden zoals geiten, kippen, konijnen, kalkoenen etc. Hier is ook een
sportveld voor de kinderen met een basketbal-
Op dit moment wonen er vijf kinderen in het huis en zullen de overige 21 kinderen beetje bij beetje hier komen wonen. Ze doen dit heel bewust om de kinderen rustig te laten wennen aan elkaar en hun nieuwe woonomgeving. Ook over wie wanneer komt is nagedacht. De kinderen waar de nood het hoogst is worden als eerste opgevangen.
Ook zijn zij naar de kinderen en hun familie toe heel open&eerlijk. De familie mag te allen tijde langskomen en ook de kinderen zijn vrij om hun familie op te zoeken. Gisteren had een van de kindjes bijvoorbeeld zijn rapport gekregen en wilde die graag aan opa laten zien (hij was ook de beste van de klas!). Samen met Saskia&Sugianto spreekt hij vervolgens af wanneer hij naar opa kan gaan. Ondanks dat ze niet thuis kunnen wonen is de band van sommige kinderen met hun familie heel erg sterk. Iets wat Saskia&Sugianto willen blijven steunen.
De afgelopen week hebben wij samen met hun gekeken naar wat zij het beste konden
gebruiken en waarom. Vervolgens hebben we de middelen aangeschafd voor een naai-
Deze lessen worden op dit moment gegeven in een bamboehuisje wat op het terrein staat. Voor EUR 2200,00 kunnen zij echter een stenen schuur die naast het huis staat uitbreiden welke dan volledig gebruikt kan gaan worden voor deze twee klasjes. Op deze manier zijn de materialen beter beschermd tegen het weer en ongedierte en blijven de materialen dus langer houdbaar.
Omdat wij per project een bepaald bedrag hebben gereserveerd is het voor Stichting KeT nog niet mogelijk dit bedrag volldig toe te zeggen, maar wij gaan hier wel ons best voor doen.
Op dit moment wil Stichting Bukit Lawang een soort van adoptieprogramma opzetten zodat ieder kind verzekerd is van een maandelijks inkomen. Voor zo'n EUR 30 per maand is een kind verzekerd van de basisbehoeften zoals school, eten en drinken. Dit geldt niet alleen voor de 26 kinderen die hier gaan wonen, maar ook voor de 20 kinderen die zij helpen om naar school te kunnen gaan en voorzien van eten&drinken maar die gewoon thuis wonen. Wij willen ze hierbij gaan helpen dus mochten er mensen zijn die interesse hebben om een kindje financieel te adopteren laat het ons weten!
Wij hebben Saskia&Sugianto leren kennen als twee eerlijke open mensen die echt maar een doel voor ogen hebben: De kinderen een t(e)huis geven! Wij zijn er van overtuigd en hebben alle vertrouwen dat elke cent terecht komt voor/bij de kinderen en wij zullen ze zeker blijven volgen en helpen waar mogelijk is.
Mocht je er al langer over nadenken om een kindje op afstand te helpen grijp dan nu je kans. Hier komt het zeker goed terecht!!!
